Moda lat 30. – charakterystyczne fasony, sylwetki i inspiracje damskie oraz męskie

Przeczytasz w 6 min

Wiele historycznych trendów jest naśladowanych przez kolejne rzesze projektantów. Podobnie dzieje się z modą lat 30. ubiegłego stulecia. Fasony i modowe rewolucje z tamtej dekady inspirują współczesnych kreatorów. Czym charakteryzowała się ówczesna moda i jakie słynne kobiety zbudowały jej podwaliny? Sprawdź!

Z tego artykułu dowiesz się:
1. co oprócz Wielkiego Kryzysu wpłynęło na modę w latach 30.,
2. jakie wzory królowały,
3. jakie gwiazdy kina i inne ikony stylu najbardziej inspirowały,
4. jak wykorzystać trendy lat trzydziestych na co dzień.

Lata 30. moda damska – co na nią wpłynęło?

Zacznijmy od krótkiego wprowadzenia do historii mody. W końcu to, jak się ubieramy, nie jest wyłącznie kwestią estetyki. Nie powstaje w kulturowej próżni. Liczy się kontekst, od którego zależą projekty odzieży towarzyszącej nam każdego dnia. Moda lat 30. stała się odpowiedzią na dramatyczne przemiany, z którymi świat miał się zmierzyć w niedalekiej przyszłości. W cieniu kryzysu ekonomicznego dojrzewało połączenie funkcjonalności z subtelnym glamour. Choć luksus stał się przywilejem dla naprawdę nielicznych, rosło pragnienie elegancji. W trudnych realiach poczucie godności i kontroli miał zapewniać odpowiedni strój.

Jednym z kluczowych czynników wpływających na modę była też rosnąca aktywność zawodowa kobiet. Podjęcie się pracy przy jednoczesnym wykonywaniu obowiązków domowych postawiło przed projektantami nowe wyzwania. Kobietom w latach 30. zależało na uzyskaniu komfortu przy jednoczesnym zachowaniu zasad elegancji. Na tym nie koniec. Nie od dziś branża fashion jest mocno powiązana ze światem kultury i sztuki. Warto tutaj wspomnieć choćby o rosnącej potędze Hollywood, która z wzajemnością oddziaływała na modę. Nie można także zapomnieć o roli art déco.

Wzory, tkaniny i kolory charakterystyczne dla lat 30.

Lata 30. stały się dekadą pełną kontrastów. Z jednej strony moda musiała borykać się z dostosowaniem do realiów kryzysu. Z drugiej – sale kinowe podczas Złotej Ery Hollywood były wypełnione, a marzenia o luksusie nie umierały. Jednak na co dzień królował praktyczny minimalizm. Wzory były subtelne. Kraty i prążki głównie pojawiały się w garderobie mężczyzn, ale stylizacje kobiece chętnie z niej czerpały. Czasami w damskiej szafie można było znaleźć kwiatowe printy czy drobne groszki inspirowane art déco.

Popularnością cieszyły się przeważnie odcienie granatu, butelkowej zieleni, burgundu, szarości, brązy czy beżu. Paleta kolorystyczna była zatem dosyć stonowana, zwłaszcza w porównaniu z poprzednią dekadą. Ogromne znaczenie miały tkaniny. Na co dzień sprawdzały się bawełna, tweed czy wełna. Rewolucją okazało się opracowanie nylonu, który zdominował produkcję pończoch i rajstop. Inne materiały syntetyczne także przeżywały swój rozwój. Stały się tańszy zamiennikiem jedwabiu. Dzięki temu moda przestała ograniczać, dając szansę na wyrażenie siebie również mniej zamożnym.

Lata 30. – moda wieczorowa jako kontrast

Wieczorami moda nabierała innego charakteru. To wtedy najgłośniej odzywały się inspiracje hollywoodzkimi kreacjami. Blask luksusu symbolizowały głęboka czerń, srebro, złoto i odcienie kości słoniowej. Pod wpływem modernizmu i surrealizmu dominowała prostota. Pojawiły się geometryczne cięcia i wstawki, a fantazyjne aplikacje naszywane na suknie zaskakiwały niekończącą się wyobraźnią projektantów.

Z funkcjonalnymi tkaninami kontrastowały lekkie satyny, aksamit, jedwab i szyfon. To one charakteryzowały wieczorowe stylizacje – podobnie jak odpowiednie dodatki. Moda w latach 30. uwielbiała pióra, etole z futra czy kolorowe apaszki. W kategorii biżuterii kluczową rolę odegrały perły.

Jak dawniej wyglądała damska moda? Lata 30.

Pod wieloma względami lata 20. i 30. stanowią prawdziwy kontrast. Znana flapper girl została zastąpiona przez kobietę-wampa, czyli bardziej niezależną, zmysłową i elegancką. Zmianie uległ więc ideał sylwetki. Kobieta „odzyskała” biodra, biust i talię, którą należało zaakcentować, jednocześnie całość musiała być smukła i wiotka. Dzięki zastosowaniu dzianin oraz tkanin krojonych ze skosu możliwe było maksymalne dopasowanie ubrań do ciała, a tym samym ładne podkreślenie figury.

Zawodowa aktywność przyczyniła się do popularności funkcjonalności. Na większym znaczeniu zyskały spodnie damskie, głównie modele z wysokim stanem i szerokimi nogawkami. Na znaczeniu nie tracił styl chłopczycy. Jednak moda kobieca tamtego okresu stała się przede wszystkim manifestem siły i elegancji. Damskie garnitury, dopinane kołnierzyki z koronki, garsonki ze spódnicą za kolano, rękawiczki – to takie elementy garderoby można było znaleźć w szafach wielu kobiet. W warstwowych stylizacjach świetnie odnajdowały się żakiety, swetry i płaszcze. Dzięki nim codzienne stroje miały charakter użytkowy, a jednocześnie zachowywały odpowiedni poziom szyku.

Sylwetka kobieca w latach 30.

Każda dekada XX w. charakteryzuje się odmiennymi fasonami. W krojach ubrań, dominowały proste, ale miękkie linie. Miały za zadanie wydłużać sylwetkę. Podkreślały naturalne kształty, ale bez sztywnej konstrukcji. W lekkim wymodelowaniu figury pomagały zaszewki, pasek w talii czy taliowanie. Spódnice się wydłużyły – zamiast mini zaczęto wybierać modele sięgające do połowy łydki. Natomiast to wieczorowe sukienki, czyli kreacje z dekoltami na plecach, koronkowymi wstawkami, i drapowaniem, przeistaczały kobietę w wampa. Kusiła swoim urokiem, a jednocześnie była niezależna i wyemancypowana.

Lata 30. moda męska – garnitury, kapelusze i elegancja na co dzień

Obok odzieży ready-to-wear rozwijał się nurt pełen elegancji. Męską sylwetkę modelowała przede wszystkim dobrze skrojona marynarka. Zazwyczaj jej fason miał lekko poszerzyć ramiona i zwężać talię. W efekcie tego powstawała ceniona figura odwróconego trójkąta. Męskie spodnie z wysokim stanem noszono z szelkami, a nogawki były dosyć szerokie, często z zaznaczonym kantem. Nic dziwnego, że symbolem męskiej mody stał się garnitur, oczywiście łączony z elegancką koszulą.

Krawat dopełnił strój godny dżentelmena. Poza tym mężczyźni chętnie uzupełniali swoje stylizacje beretem czy kapeluszami. Fedora połączona z dwurzędową marynarką i długim płaszczem wpisywała się w wizerunek gangstera, który często pojawiał się w ówczesnych produkcjach filmowych.

Styl lat 30. – jakie ikony mody wyznaczały trendy?

Moda stawała się coraz bardziej demokratyczna i dostępna dla kobiet z różnych warstw społecznych. A to częściowo za sprawą projektantek, które odniosły niezaprzeczalny sukces i stworzyły butiki pret-a-porter. Można w nich było kupić gotowe ubrania. Mowa o Coco Chanel i Elzie Schiaparelli – to właśnie one wprowadziły istną modową rewolucję. Pierwsza z nich wyswobodziła kobiety z gorsetów i wprowadziła klasyki obecne  w naszej garderobie do dziś, druga na piedestale umieściła ekstrawagancję i otwarcie łamała dotychczasowe konwenanse.

Elsa Schiaparelli osiągnęła szczyt popularności właśnie w latach trzydziestych. Włoska projektantka jako pierwsza wpadła na pomysł łączenia elementów sportowych z eleganckimi, zaprojektowała też bermudy, w których na Wimbledonie wystąpiła tenisistka Lily Alvarez. Tworząc kolekcje, zawsze uważała, że ubiór ma współgrać z sylwetką osoby go noszącej. Elsa przecierała modowe szlaki i tworzyła rzeczy, o których nikt wcześniej nie śnił. Jako pierwsza wszyła do wieczorowej sukni zamek błyskawiczny, znacznie ułatwiający zakładanie i zdejmowanie kreacji.

Poza tym wylansowała ostry, wyrazisty róż określany mianem shocking pink. Stworzyła sukienkę z naszytą aplikacją czerwonego homara, kapelusz-but czy kostiumy z haftowanym motywem twarzy z profilu. Nie bała się współpracować z artystami: Salvadorem Dali i Jeanem Cocteau. Świat mody zawdzięcza jej nie tylko kopertową sukienkę i żakiety z zaznaczoną linią ramion, ale również sceniczną formę pokazu, z muzyką w tle, scenografią i modelkami stąpającymi po wybiegu.

Moda damska lat 30. nie byłaby taka sama, gdyby nie Marlene Dietrich. Choć uwielbiała długie suknie balowe, aktorka nie ograniczała się do stylizacji kojarzących się z kobiecą sylwetką. Stała się symbolem androgynii za sprawą smokingu i cylindra. Konwencjonalnemu ubiorowi sprzeciwiła się też Jean Harlow. Inspirowała się nią sama Marilyn Monroe. Wzorem do naśladowania dla mężczyzn stał się choćby Clark Gable.

Lata 30. – moda, którą warto się inspirować

Inspiracje sięgają nie tylko charakterystycznych fasonów i materiałów, ale również dorobku ikon stylu i ich podejścia do mody. Zwróć uwagę na detale i pojedyncze elementy. Nie musisz w pełni odwzorowywać ówczesnych strojów, chyba że wybierasz się na tematyczną imprezę. Przede wszystkim kieruj się elegancją. O wskazówkach wartych uwzględniania dowiesz się z artykułu: Elegancki ubiór damski – zasady i ponadczasowe elementy. Wystarczy odpowiednie obuwie na średnim obcasie czy koszula z koronkowym kołnierzem. To dobre propozycje na co dzień. Szukasz czegoś na wieczór? Postaw na dopasowaną sukienkę z odkrytymi ramionami i plecami.

Lata 30. w modzie unikają przesady, często kierują się ku praktyczności, ale niejednokrotnie zachwycają inspiracjami zaczerpniętymi z wielkich ekranów. Poszczególne elementy charakterystyczne dla ówczesnego stylu wykorzystasz też na co dzień.